Titel

Titel
De kathedraal van Compostela op een zonnige morgen.

zaterdag 14 juli 2018

D103-104 Santiago

Ben gisteren voormiddag dus met de bus van Finisterre terug gegaan naar Santiago.
Om 09:45 zijn er 2 bussen, een directe en een andere.  De direct had ik al eens genomen dus de andere maar eens geprobeerd.  Nu, ik ben niet zo een liefhebber van draaiende/zwierende kermisattracties maar dat is het wel geworden.  Iets meer dan 3h duurde dit ritje langs elk onooglijk dorpje langs de kustlijn.  Mooi, dat wel maar een licht of helemaal geen ontbijt is aan te bevelen.

Ondertussen is het hier een komen en gaan van pelgrims.  De ene fluks stappend ... de andere strompelend.
Sommige stil, andere met veel lawaai ... enige ook met tranen in de ogen van emotie of vermoeidheid.
Foto's worden er genomen van liggende, zoenende, springende, fietsen omhoogstekende en mekaar nooit meer terugziende mensen maar vrienden/kameraden van (on)de(r) weg.
Opvallend is hier ook het grote aantal bedelaars.  Sommige waren hier in 2011 ook al, andere zijn nieuw.
Gisteren namiddag heb ik om 18h een dutje gedaan tot ... 22h.  Ben dan maar blijven liggen om vanmorgen na totaal 14h slaap wakker te worden.  Blijkbaar toch wat opgespaarde vermoeidheid.

Misschien nog een weetje ivm de kathedraal:  in 2021 is er, wanneer ik me niet vergis, weer een heilig jaar.
In voorbereiding daarop wordt werk gemaakt van de renovatie van het gebouw.  De voorgevel is reeds prachtig in orde, de puerta de gloria is klaar maar zal pas einde van deze maand voor het publiek open gesteld worden.   Aan de binnenzijde is men bezig en meen gelezen te hebben dat de kathedraal zelfs een tijdje volledig gesloten zal zijn in de komende jaren.
Ongetwijfeld zal het nadien in zijn geheel prachtig zijn.

Dacht de laatste dag (zondag) nog naar de pelgrimsmis te gaan maar om 11:15 stond er een rij van een 100 meter aan te schuiven voor de ingangscontrole.  Dacht ... kom binnen een half uurtje terug en toen stond er minstens het dubbel.  Op het ogenblik dat de mis reeds een kwartier bezig was werd de rij nog langer en dat allemaal om de botafumeiro op het einde van de mis te zien vliegen.

Heb dus 2 nachten in semenario major geslapen, gegeten en prima ontbeten. 
Mijn terug vlucht vertrekt om 6:40h terwijl de eerste bus daar om 7:00h aankomt ... dat gaat dus niet.
Mogelijkheden: taxi bestellen voor een uur of 4, slapen in een hotel vlakbij de luchthaven of slapen in de luchthaven op de grond.  Ik heb voor het laatste gekozen.
Nog 2 andere Vlamingen hadden dezelfde keuze gemaakt en 3 andere voor het hotel.

Binnentuin van één van de campussen van de
universiteit van Compostella.

Beeld van wat aankomers en zo gaat dat alle dagen en jaren door.
Zicht op het plein voor de kathedraal vanop het bordes
vanuit het museum.
Mijn bed voor de laatste nacht op Lavacolla de
luchthaven van Santiago.

donderdag 12 juli 2018

D102 Finisterre 43.8km

Dat zijn veel km's voor de allerlaatste dag maar daar hoort wat geslenter in Finisterre bij + een over en t'weertje naar de vuurtoren.
Dag begonnen met een ontbijtje samen met de Braziliaan.  Hoes over de rugzak en poncho klaar.  Het zag er maar zus en zo uit en er was slecht weer voorspelt.
Daarvan is dus niets in huis gekomen.  Het werd reuze wandelweer.
Onderweg nog even bij een camino info punt binnengesprongen en daardoor uiteindelijk ook Josef nog terug gezien.
Samen nog een paar 100 meters gedaan en dan kwam het definitieve afscheid ... hij moest nog ontbijten en de volgende 12km was er niets.
Mooie wandelwegen en uiteindelijk kwam de zee terug in zicht samen met het finale einde van een fantastische tocht.
Na installatie in de albergue wat rondgelopen in Finisterre en als het wat later werd op weg naar de vuurtoren voor de laatste stempel en de zonsondergang.
Symbolischer kan de tocht bijna niet eindigen.
Wat vroeger nog als laatste activiteit werd gezien op deze plaats was het verbranden van wat versleten/kapotte spullen.  Stinken deed dat wanneer t-shirts, schoenen, ... in vlammen opgingen.  Nu gebeurt dit niet meer al was het  maar omwille van de bijna permanente politie aanwezigheid.
Normaal eindigt ook hiermee de blog tenzij er echt nog iets te melden zou zijn en wat korte berichten over waar, wie en hoe laat.
Bedoeling is wel thuis te trachten hier en daar wat ontbrekende foto's toe te voegen en zo mogelijk een nabeschouwing te geven.
Een verborgen zandstrandje.
De haven van Finistere met de vele restaurantjes.

Finistere vuurtoren en km 0 paal van dit extra traject.
Zonsondergang boven 'het einde van de wereld'.

woensdag 11 juli 2018

D101 Olveiroa 35.8km

Gisteravond bleef het tot 22:30h rumoerig op de slaapzaal.
Vanmorgen toch om 6:30h op weg.
Het was bewolkt en zo zou het ook de hele dag blijven met soms een beetje wind.  Prima weer.
Gezien het tijdig vertrekken ruim de tijd om rustig door te stappen en een regelmatige pauze in te lassen.  Elke bar binnenspringen zou wat te veel zijn.  Men ziet de pelgrims hier graag komen (en consumeren).
In het begin een iets langere alternatieve weg genomen langs een riviertje ... mooi.
Op dit traject samen met een Braziliaan gelopen.  Hij was niet zo gerust in dit alternatief.
Na een 10tal km weer een aanduiding van alternatief naar Muxia ... zonder asfalt en zonder verkeer.   Erg aanlokkelijk en mogelijk een goed alternatief voor de splitsing die standaard pas na Olveiroa valt.  Niet voor mij echter.  Ik ga rechtstreeks naar Finisterre.
Regelmatig ook stappers in de tegenrichting en de reclame voor slaapplaatsen en taxidiensten neemt sterk toe.
Plots ook wat knallen (dat gebeurt hier wel meer) als begeleiding bij een dienst en processie op een kerkhof.
Ook hier zit de albergue tjokvol (was hier ook al eens in 2014) met zeker 50-60 stappers, en er zijn nog albergues.  Samen in een kamer samen met 2 Nederlandse dames, een Canadese, een Spanjaard en eentje die niets gezegd heeft ...
Nog een dikke 30km en dat zit het er echt helemaal op.

Een dienst + processie met knallend vuurwerk, doedelzakken
en een enthousiaste klokkenluider.
Een groepje Italianen.

dinsdag 10 juli 2018

D100 Negreira 24.3km

Dag 1 van de uitloper naar Finistere.
De totale afstand vanaf Compostella bedraagt 90km.  Na deze 24km zullen de komende dagen dus een stuk langer zijn, maar deze 24km is ok om terug te vertrekken.
Vandaag zeer warm geworden maar dus voldoende tijd onderweg om iets te drinken.
De wandelwegen zijn hier extreem verzorgt en de markering onberispelijk.
Kort na de middag ter plaatse en ingecheckt in de albergue waar ik ook in 2014 ook al geslapen heb.
Dat is gemakkelijk  ... weet mijn weg in de albergue, naar de winkel en restaurant.
Hier zijn vele albergues en in deze alleen zijn zeker 20 pelgrims 'ingekwartierd'.
Van alleen lopen is dus geen sprake meer.
Mijn chocomelk staat in de ijskast en samen met een volkorenbroodje met plakjes chocolade zal dit mijn ontbijt zijn.
Plan is om rond 6h op te staan en rond 6:30h op weg te gaan ... maar gene stress ... we zien wel.
De rugzak is op een paar details na klaar om terug te vertrekken.
terugblik op de kathedraal in de ochtendnevel

maandag 9 juli 2018

D99 Santiago rustdag ??.?km

In de kelderverdieping van de semenario menor is de keuken/eetzaal en ook een kleine supermarkt waar je kan ontbijten.
Dat heb in dan ook gedaan.
Om 9:30 sluit men het volledige slaapgedeelte tot 13:30h.  Gelukkig is het schitterend weer en genoeg te zien hier.
Ben vooreerst naar het pelgrimskantoor gegaan om mijn compostella af te halen.  Het was nog vroeg en dus helemaal geen wachtrij ... na een 10tal minuutjes was ik terug buiten.
Zo een ganse dag ronddwalen is best vermoeiend zelfs met een regelmatige verfrissing.
Het is goed dat ik morgen weer op weg kan.  Het is niet ver maar waarschijnlijk weer erg warm dus toch maar op tijd vertrekken.
Mijn compostella 2018

Zicht op de kathedraal vanuit het nabij gelegen park.
Eén van de vele kapellen in de kathedraal.
Iconische plaats ... laatste meters voor men het plein voor de kathedraal opgaat
met de klassieke doedelzakspeler.

zondag 8 juli 2018

W15 D98 Santiago de Compostella 18.4km

Volgens plan vanmorgen om 7h vertrokken.  Mooi weer en golvend terrein ... er kan snelheid gemaakt worden en dus is er tijd voor koffie.  Onderweg vlot voorbij gestapt door de Laura's.
Die Baskische meiden zijn bergop niet bij te houden.
Om ongeveer 10:30h aangekomen en de rugzak in het postkantoor afgeleverd.  Men mag met de rugzak de kathedraal niet meer binnen en dus daar, nadat hij door een scanner gegaan is, in bewaring gegeven (2€).
Tijd voor ontspanning en uitkijken naar bekenden.  Zoals in de flash reeds gemeld een amerikaanse jongeman, laatst gezien in Bilbao terug gevonden en wat later ook nog Viviane, een canadeese dame vanop de podiensis ... en dat is meer dan 1,5 maand geleden.  Die ontmoetingen en uitwisseling van ervaringen zijn hoogtepunten van de camino.
Na de pelgrimsmis, bezoek aan het huis der lage landen (een speciaal onthaalpunt voor nederlanders en vlamingen), regelen van slapen voor de 2 komende nachten tijd om rond te dwalen.
Mijn compostella afhalen doe ik morgenvroeg ... nu is het veel te druk.
Het semenario menor waar ik slaap is enorm groot maar ... de slaapzalen zijn volzet.  Alleen individuele kamers zijn nog beschikbaar.  Er lopen hier dan ook vele grote groepen jongeren rond.
Nadat de initiële tocht is afgewerkt wil ik er nog een strikje rond leggen door 3 dagen verder te gaan tot Finistere.
Daarna weer enkele dagen rust ... en terug naar huis.
Ook het slapen na Finistere is reeds geregeld in het semenario major vlak bij de kathedraal.  Zo sta ik niet op de laatste dagen voor verrassingen.
Toch dooft de tocht stilaan uit ... de Laura's vliegen morgen naar Bilbao, José zal morgen opgepikt worden door zijn broer, maar Josef volgt het zelfde traject als ik voor de komende 3 dagen ... maar dan is ook dat gedaan.
Nb: Heb een filmpje van het zwieren van de botafumeiro, het grote wierrookvat maar blijkbaar neemt deze blog geen filmpjes van meer dan 100MB ... spijtig.
De prachtig gerestaureerde voorgevel van de kathedraal.
Semenario Menor even buiten de stad.
Altaar in de kathedraal met centraal het beeld van Sint Jacob.





D98 nieuwsflash

Aangekomen in Compostella.
Tijd voor pelgrimsmis, zoeken en vinden van 'ouwe' bekenden zoals net de jongeman van Arizona ex camino del norte.
Tijd ook voor een dagje rust.

zaterdag 7 juli 2018

D97 Outeiro 35.7km

Vannacht waren we met een 15tal pelgrims in de albergue.   Hoe meer volk hoe vroeger het geroezemoes begint.  Vanaf 5h dus.
Om 5:45h opgestaan en 6:30h op weg.
Was wel een eindje vandaag maar het is zaterdag en alle bars open dus tijd voor een paar koffies.
Na de mistige start is het nog erg warm geworden.
Onderweg uitzonderlijk een kerkje open ... prachtig!
Albergue vanavond ligt een behoorlijk eind weg van het dorp en heb dus in Ponte Ulla iets gegeten en met die gevulde buik de laatste stevige beklimming gedaan.
Om 15:45h ter plaatse in de nog immer prima albergue.   Blijkbaar kon men toch iets te eten laten leveren.
De Laura's zijn er ook terwijl José en Josef in Ponte Ulla zijn gebleven.
Verder zijn er nog een 7 tal andere pelgrims.
Morgen laatste dag naar Santiago de Compostella exact op de laatste dag van de 14e week.


vrijdag 6 juli 2018

D96 A Laxe 30.8km

Een dag zonder veel verhaal.
Prima stapweer en op tijd en stond een koffie.  In Lalin wel inkopen gedaan voor vanavond en morgenvroeg want in A Laxe is niks.
Met een extra zware rugzak dus de laatste 7km in.  Ondertussen minder dan 50km.
S'avonds toch nog wat spanning en dat niet alleen door de voetbal maar ook omdat de hospitalera de deuren gesloten heeft zodat ge alleen nog buiten kunt ... alleen er hangt nog een paar sokken aan de droogdraad.
Heb dan de uitgang geblokkeerd met een schoen, ben rond het gebouw gegaan, over de omheining gekropen en mijn sokken gerecupereerd.
Langs de geblokkeerde uitgang terug binnen.  Alles onder controle dus.
Morgen nog een langere dag om overmorgen een erg korte te hebben om tijdig aan te komen voor de pelgrimsmis om 12h ... maar eerst de dag van morgen nog.
Voeg nog een foto van mezelf toe maar let vooral op het hoedje en mijn wandelstok ... de 2e want de eerste was wat te kort en te zwaar.  Deze is prima.
Nog vergeten ... vanaf Lalin is de camino de invierno gedaan en ben ik overgegaan op de camino sanebres welk het standaardeindtraject is van de via de la plata.
En dan nog iets ... 5 jaar geleden was ik al eens in de albergue van A Laxe.  Alles zag er prachtig uit en rook naar nieuw.  Nu staan overal potten en pannen om het binnenlekkende water op te vangen.  Albergue is nog ok maar er is werk aan.

donderdag 5 juli 2018

D95 Rodeiro 26.7km

Na de lekkere pizza gisteravond en een zalige nachtrust om 7:30h op weg.
Golvend terrein bij een frisse temperatuur.
Op deze etappe was een minder zwaar alternatief voorzien.
De splitsing kwam na een klein dorpje waar wel de bar open was en waar iedereen toevallig bijeenkwam.  Tijd voor een foto.
Iedereen koos voor de zwaardere originele route.  En zwaar was ze maar we werden wel beloond met mooie vergezichten alhoewel enigziens beperkt door de mist.
Mijn idee vooraf was dat de camino de invierno (winterroute) vlak zou zijn.  Niets is minder waar.   We gaan weliswaar niet hoog maar wel veel en sterk omhoog en omlaag.
We slapen vanavond allen op dezelfde plaats (Carpinteiras) want veel alternatief is er niet op ongeveer 500m van de route.
Het is hier trouwens prima in orde.
Jozef laat zich van zijn artistieke kant zien ...  een onvermoed talent.
Ook mijn petje kreeg wat decoratie.
Van L naar R José, Laura, Laura en Josep.
Prachtige vergezichten.

Josep maakt voor zich zelf een T shirt en decoreert mijn hoedje.

woensdag 4 juli 2018

D94 Chantada 29.5km

De dag is met een klein dilemma gestart.
Na een paar 100m had ik het gevoel iets vergeten te zijn en inderdaad ... mijn wandelstok.  Mijn steun en toeverlaat in hondsdolle dagen.
Waar ik sliep was de enige mogelijkheid telefonisch iemand op te roepen om mij terug binnen te laten.  Dat ging lang duren en bovendien was deze wandelstok stilaan op zijn einde.  De titaanpunt was sedert binnenkomen van Spanje reeds verdwenen en sindsdien was ik de plastiek aan het verslijten ... hij was zeker al een 3tal cm korter geworden.
Besluit: heb het zo gelaten en ben op zoek gegaan naar eentje uit de natuur.   Uiteindelijk ook gevonden.   Niet de mooiste maar tot ik iets beters vind zal hij moeten dienen.
Onderweg nog 2 pelgrims tegengekomen ... José en Josef,  beide spanjaarden welke een mondje frans spreken.  Toffe kerels.
Ook de 100km markering gepasseerd en vandaag voor de laatste keer slapen gereserveerd.  Daarna zijn er albergues.
De tocht verliep over licht golvend terrein tot de laatste 7km.  Vanaf dan was het aanhoudend extreem stijl bergaf en weer op onder een fijn zonnetje.
Gevolg was dat mijn niet al te best riekende kleren nu werkelijk begonnen te stinken.
Gelukkig wou de gastvrouw van vandaag toch een waske doen en zorgen dat het droog was.
NB normaal doe ik mijne was zelf maar op kamers heb je vooral de mogelijkheid niet om iets droog te krijgen en de regel is: beter stinkend vertrekken dan nat.  Ook dat droogprobleem is opgelost als je in een albergue bent.
Kennismaking met Josep en José.
... een verborgen parel onderweg.

Nog 100 km.

dinsdag 3 juli 2018

D93 Montforte de lemas 39.5km

S'morgens mistig en een spatje regen.
Later op de dag zou het redelijk warm worden.  De bar in Quiroga was om 6:30h al open dus tijd voor een koffietje.
Het ging een lange dag worden en die begon ook stevig met een km's lange beklimming.  Na verloop van tijd veranderde het landschap toch en heb de indruk dat het stevig afvlakt.
Enige spanning toch door de passage tussen 4 honden, 2 aan 2 langs de kant van de weg aan de ketting die net zolang was dat je een veilig pad van 2m had.  Weer geen foto's.  Telkens als het spannend wordt vergeet ik foto's te nemen.
Onderweg ook info borden ivm de ijzer en goudwinning in de streek.
Ook de eerste aanduidingen van de resterende km's op de caminopalen.  Nu geschilderd  ... vroeger op koper plaatjes maar die werden blijkbaar massaal gestolen.
Bij aankomst bleek het hotel pas om 18h open te gaan ... nog 1.5h wachten.
Uiteindelijk is alles wel proper en was de vrees voor een vuile bedoening onterecht.
Ben hier als enige gast.  Bar en Restaurant gesloten.  Gelukkig is er op een kwartiertje wandelen een mega Gadis en een Lidl ... eten en drinken genoeg dus. 
Nb: ben op deze plaats al wel 1.5km onderweg voor de plaats van morgen.
Uitslapen dus!
Nog 132 km tot Santiago de Compostella.
Soms toch nog wat ploeterwerk maar niet overdreven.

maandag 2 juli 2018

M4 W14 D92 Quiroga 27.9km

De 4e maand is ingegaan.
Ben al een tijdje in Galicia en vandaag provicie Lugo binnen gekomen.
Vanmorgen vertrokken met nog half natte sokken en t-shirt.  Na een paar km merk je daar niks meer van want dan ben toch nat bezweet.
Dat zeker met de pittige beklimmingen en afdalingen onder de poncho.
Het weer was wisselvallig.
Mooi traject door onder andere de vele doodse bergdorpjes.  Onderweg door hoge bloemen zodat je de poncho nodig hebt om niet tot over je middel nat te zijn.
Quiroga is een vrij grote stad met alle faciliteiten.  De albergue is in een school waar ook een grote groep jeugd op kamp was.  Etensvoorraad aangevuld en s'avonds iets gaan eten.
De Laura's was ik voorbij gestapt maar kwamen meer dan een uur na mij aan ... verkeerd gelopen.
Morgen extra vroeg weg voor een lange zware dag.  Afhankelijk van de bron zou het over 33 tem 38km gaan.  Dat is een goed uur verschil in stappen.
Slapen geboekt via booking.com want weer geen albergue.
Na reservatie wisten de Laura's te zeggen dat het gekozen verblijf geen al te beste naam had qua zuiverheid.  Annuleren kon echter niet meer.
Zal het wel overleven ... waarschijnlijk heb ik deze tocht al erger meegemaakt.
Mooi plaatsje om iets te eten en de poncho nog maar eens uit te doen.

zondag 1 juli 2018

D91 A Rua 43.5km

Vanmorgen bij het ontbijt bleken er nog 3 andere pelgrims aanwezig te zijn.  3 spanjaarden.
Vertrokken met de poncho omdat het er naar uitzag dat het ging regenen.  Dat gebeurde echter niet direct ... vanaf de middag met de regelmaat van een klok wel een stevige bui.
Het plan was in Vilamartin te stoppen.  Zeker 20km vooraf maakte ze ook al reclame voor hun albergue.   Wanneer ik daar dan aankwam, na toen toch al een stevige tocht, heb ik de verantwoordelijke gebeld en na een paar pogingen ook aan de lijn gekregen.  Hij vertelde dat de albergue gesloten is en dat ik maar verder moest gaan naar A Rua.
Er zat niets anders op, alleen A Rua is een lang dorp en de aangegeven privé albergue ligt aan de heel andere kant.
Uiteindelijk daar geraakt rond 16:30h en 43.5km.
Gelukkig was er plaats.   Er zijn nog 2 andere spaanse pelgrims ... 2 Laura's.
De hospitalera heeft wat uitleg gegeven over de rest van de invierno.
Slapen vinden zal ook hier weer niet evident zijn voor de komende 4 dagen.
Daarna ben ik voor een paar dagen op de Camino Sanebres en daar zijn albergues.
Ze heeft nog wel een goede site gegeven met alternatieve slaapplaatsen (www.caminodeinvierno.es).
Ook hier is reserveren weer aangewezen.
Morgen voormiddag begin ik daar aan voor morgenavond, en s'avonds dan telkens voor de dag erna zoals voor het grootste gedeelte van deze tocht.
Nb: de betrouwbaarheid van de IGN software is op deze route iets mínder.  Geeft soms het bericht 'too far from route' terwijl ik naast een pijl sta.

zaterdag 30 juni 2018

D90 Las Medulas 27.1km

Gisteravond en vannacht heeft het bijna de hele tijd geregend en geonweerd.
Vanmorgen en voor de rest van de dag ... en nu nog steeds is het op deze elan blijven doorgaan.
De splitsing in Ponferrada van de camino frances/invierno is prima aangegeven.

De voorziene afstand was niet teveel maar in de albergue moest men ten laatste om 8h vertrekken en aankomen op de volgende slaapplaats mocht niet voor 16h.  8h dus voor 24km ... moeilijk.
Dus onderweg ruim de tijd voor een koffietje en een omweg naar een nabij gelegen dorpje.  Daar stonden maar 2 wegwijzers: eentje naar het kerkhof en de andere naar het crematorium.  Lang duurde dat bezoekje dus niet.  Even later gutste het water van een te volgen weggetje ... ben langs de weg gegaan ... dit was niet te doen.  Dit geeft wat omweg maar toch iets minder natte voeten.

In Las Medulas zijn wat speciale rotsformaties te zien.
Mocht toch iets vroeger binnen en bij de kranten die ik vroeg om in mijn schoenen te steken zat een sudoku-samurai ... goed voor een tijdje denkwerk.
Zoals gebruikelijk in de kamer mijn wasdraad opgehangen om mijn kleding maximaal te kunnen drogen.
Morgen wat verder zodat ik kan doorstappen en hopelijk met wat beter weer ... alhoewel de weersverwachting niet goed is.
Prima aangegeven splitsing.
Rechtdoor ... dat beekje is de te volgen weg ... even een omweg genomen.