Vanmorgen heeft zich een peleton van 100 a 150 pelgrims al lachend en fluitend op weg gezet op de camino Francés richting de beklimming naar Roncevalles.
Het was erg mistig en ik denk dat het fluiten snel zal verstommen en vervangen worden door hijgen en puffen.
Het was erg mistig en ik denk dat het fluiten snel zal verstommen en vervangen worden door hijgen en puffen.
Zelf ben ik eenzaam op weg gegaan richting Irun naar de noordroute.
Wat een ongemeen prachtig decor is het hier door de traag maar zeker wegtrekkende mist.
Een postkaart zowaar achter elke bocht.
Een postkaart zowaar achter elke bocht.
Even moest ik voor een kwartiertje de pas inhouden om mee schaapherder te spelen. De kudde voorbijgaan met toen nog mijn rode poncho aan zou niet echt gewaardeerd worden.
Herder spelen dat is ook wel eens plezant.
Onderweg was er weinig te eten/drinken maar op die ene plaats werd ik wel erg hartelijk ontvangen.
Herder spelen dat is ook wel eens plezant.
Onderweg was er weinig te eten/drinken maar op die ene plaats werd ik wel erg hartelijk ontvangen.
Morgen geboekt op een alternatieve plaats gezien de sluiting van het standaard eindpunt.
Net voorbij het dorp (op wandelafstand) staat de albergue. In het dorp zelf kan je iets eten en (soms) ook iets kopen ... maar vandaag dus niet.
Net voorbij het dorp (op wandelafstand) staat de albergue. In het dorp zelf kan je iets eten en (soms) ook iets kopen ... maar vandaag dus niet.
In de albergue met 2. De andere, een fransman, wandelde op de GR10 en was vertrokken vanuit Irun en gaat dus een andere richting uit. Blijkbaar is dit een erg uitdagende tocht.
 |
| Hartelijke ontvangst ...koffie met een croissantje en op vraag maakte ze me ook een broodje voor onderweg. |
 |
| 'Mijn' kudde |
 |
| De albergue |
Geen opmerkingen:
Een reactie posten