De dag is met een klein dilemma gestart.
Na een paar 100m had ik het gevoel iets vergeten te zijn en inderdaad ... mijn wandelstok. Mijn steun en toeverlaat in hondsdolle dagen.
Waar ik sliep was de enige mogelijkheid telefonisch iemand op te roepen om mij terug binnen te laten. Dat ging lang duren en bovendien was deze wandelstok stilaan op zijn einde. De titaanpunt was sedert binnenkomen van Spanje reeds verdwenen en sindsdien was ik de plastiek aan het verslijten ... hij was zeker al een 3tal cm korter geworden.
Na een paar 100m had ik het gevoel iets vergeten te zijn en inderdaad ... mijn wandelstok. Mijn steun en toeverlaat in hondsdolle dagen.
Waar ik sliep was de enige mogelijkheid telefonisch iemand op te roepen om mij terug binnen te laten. Dat ging lang duren en bovendien was deze wandelstok stilaan op zijn einde. De titaanpunt was sedert binnenkomen van Spanje reeds verdwenen en sindsdien was ik de plastiek aan het verslijten ... hij was zeker al een 3tal cm korter geworden.
Besluit: heb het zo gelaten en ben op zoek gegaan naar eentje uit de natuur. Uiteindelijk ook gevonden. Niet de mooiste maar tot ik iets beters vind zal hij moeten dienen.
Onderweg nog 2 pelgrims tegengekomen ... José en Josef, beide spanjaarden welke een mondje frans spreken. Toffe kerels.
Ook de 100km markering gepasseerd en vandaag voor de laatste keer slapen gereserveerd. Daarna zijn er albergues.
Ook de 100km markering gepasseerd en vandaag voor de laatste keer slapen gereserveerd. Daarna zijn er albergues.
De tocht verliep over licht golvend terrein tot de laatste 7km. Vanaf dan was het aanhoudend extreem stijl bergaf en weer op onder een fijn zonnetje.
Gevolg was dat mijn niet al te best riekende kleren nu werkelijk begonnen te stinken.
Gelukkig wou de gastvrouw van vandaag toch een waske doen en zorgen dat het droog was.
Gevolg was dat mijn niet al te best riekende kleren nu werkelijk begonnen te stinken.
Gelukkig wou de gastvrouw van vandaag toch een waske doen en zorgen dat het droog was.
NB normaal doe ik mijne was zelf maar op kamers heb je vooral de mogelijkheid niet om iets droog te krijgen en de regel is: beter stinkend vertrekken dan nat. Ook dat droogprobleem is opgelost als je in een albergue bent.
 |
| Kennismaking met Josep en José. |
 |
| ... een verborgen parel onderweg. |
 |
| Nog 100 km. |
2 opmerkingen:
Hallo Marc,
Als ik het goed begrijp ben je op een dag of 3 - 4 van je bestemming ! Op minder dan een 100-tal km van Santiago di Compostella heb ik op een Google-kaart gezien, en ook de mijlpaal op een van je foto's vertelt dat. In vergelijking met de reeds meer dan 2600 afgelegde kilometers is dit een peulschil... (???). In elk geval is het einde in zicht. Nog even moed houden dus. Hopelijk tot binnenkort !
Zomerse groeten,
Jan
Het einde is inderdaad in zicht ... nog 3 stapdagen. Dan volgt de rust. Na de grote eenzaamheid nu een 4 tal pelgrims in de buurt, ook dat is een verademing.
Tot binnen niet zo heel lang.
Een reactie posten